25 juni 2017

Kruidige paprikasoep met (zoete) aardappel en paprikachips


Wat krijgen we nou weer? Chips bij het avondeten?! Verkeerde sponsor gekozen? Nee hoor jongens, ik kan het uitleggen :) Die paprikachips lijken inderdaad maf en niet meer dan een ordinaire knieval naar Amerikaanse wansmaak, maar…. het werkt! Echt. De smaak en de crunch zijn precies wat een hap soep afmaken. Zie het als croutons. En je krijgt extra punten van de kinderen.

De soep had wat werk nodig. Ik maakte hem eerst met gewone paprika, maar och… gekookte paprika, daar is niets aan. Dat is eigenlijk niet eens lekker. Nu hebben we voor zo’n vieze paprika echter een foefje om hem wel lekker te maken en dat is grillen. Dat kan je zelf doen door paprika’s onder de grill te leggen tot ze zwart blakeren (steeds even draaien) en daarna pel je ze en maak je ze verder schoon. Ze zijn dan opeens, gek genoeg, om je vingers bij af te likken. Ze worden zoet en intens van smaak. Je kunt ook een pot kant-en-klare gegrilde paprika’s kopen. Deze ingemaakte paprika’s zijn iets zuurder dan de zelf gemaakte soort, maar dat kan de soep prima hebben.

Oh ja, de soep is de dag na het maken lekkerder dan op de dag zelf. Vooruit koken loont hier.

Kruidige paprikasoep met (zoete) aardappel en paprikachips
recept van Eerst Koken voor ruim 2 liter soep
nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

scheutje olijfolie
1 grote ui, in halve ringen
4 tenen knoflook, grof gesnipperd
2 tl komijnpoeder
1 tl korianderpoeder
1 tl paprikapoeder
1 tl sambal oelek (of harissa ofzo)
1 pot gegrilde paprika (uitlekgewicht 400 gr), in stukjes – bewaar wat van het vocht!
1 blik tomaatstukjes (400 ml)
500 gr gewone óf zoete aardappel, geschild en in kleine blokjes
1 liter tuinkruiden-, groente- of kippenbouillon
1 el suiker
zo’n 30 gr roomboter
1 el worchestershiresaus
per bord een handje paprikachips

Fruit de ui gedurende tien minuten in een scheutje olie zonder het echt bruin te laten worden. Voeg daarna de knoflook, specerijen, sambal en stukjes gegrilde paprika toe. Laat dit nog even kort bakken.

Voeg dan ook de (zoete) aardappel, tomaatblokjes, bouillon en ook een goede scheut van het ‘paprikawater’ uit de paprikapot toe. Laat dit zacht koken tot de aardappel gaar is. Pureer de soep met een blender of staafmixer.

En dan doen we wat de Duitsers zo mooi ‘abschmecken’ noemen: breng de soep naar wens op smaak met zout, boter, suiker en worchestershiresaus. Nb. de boter werkt heel goed. Vet brengt de smaak enorm tot leven. Ook niet onbelangrijk: de soep is de dag erna misschien nog wel lekkerder.

En dan serveer je de soep met een handje paprikachips. Moet je eens op de kinderen letten als je die naast hun bord legt.



21 juni 2017

Thaise, gehakte kip in slablaadjes


Dit was bedoeld als lichte maaltijd, maar wanneer drie kinderen eensgezind hun kont tegen de krib gooien en het weigeren te eten, zit je met z’n tweeën toch tegen een erg riante maaltijd aan te kijken. En het was inderdaad wel erg volwassen eten. Wij hebben zelf beslist gesmuld van deze gezonde maaltijd, maar de kinderen liepen niet warm voor de lichtpittige Thaise kip met citroengras en gember, welke je met wat dressing van limoensap in een slablaadje rolde.

Wel een tip voor de pragmatische kok die zelf ergens graag een draai aan geeft: ik ben ervan overtuigd dat alle ingrediënten in dit gerecht een belangrijke taak hebben en dat niets kan worden weglaten of vervangen. Dus wijzigingen zijn voor eigen rekening :P


Thaise gehakte kip
Recept voor 3 a 4 personen, als lichte maaltijd of lunch
Bron: BBC Good Food magazine oktober 2011

2 stengels citroengras, gebruik vooral het witte gedeelte, de rest kan weg
4 limoenblaadjes (vers graag, beslist niet gedroogd, en de toko heeft ze mogelijk in de diepvries)
rode peper naar smaak, of vervang verse peper met wat sambal oelek
3 tenen knoflook
2 a 3 cm verse gember
600 gr kipfilet
1 a 2 el neutrale olie, zoals zonnebloem- of arachideolie
1 el sesamolie
een goede snuf chilipoeder
40 ml vissaus
1 kleine rode, ui, fijn gesnipperd
3 el limoensap (1 grote of 2 kleine limoenen)
een handvol van elk: verse munt, basilicum en koriander – allen grof gehakt

Om erbij te serveren:
2 a 3 kropjes mini-romainesla, de blaadjes losgehaald
1 komkommer
200 gr taugé
limoenpartjes en/of de dressing hieronder:

Dressing:
rasp en sap van 2 limoenen of 1 grote citroen
2 eetlepels vissaus
1 eetlepel palmsuiker, eventueel bruine basterdsuiker
beetje sambal oelek
2 el ketjap manis

Maak de dressing door alles door elkaar te roeren en zet dit apart.

Bereid de groente voor: snijd de komkommer in de lengte doormidden en schraap de zaadlijst eruit met een lepel. Snijd hem dan dwars door de helft en snijd dat in staafjes. Leg op een schaal met de taugé en slablaadjes.

Maak dan de kip: hak het citroengras, limoenblaadjes, peper of sambal, knoflook en gember samen tot een gesnipperd mengsel, bijna een smurrie. Je kunt het ook vermalen tot een pasta in de keukenmachine, maar het is maar een klein beetje.
Hak de kip met een groot mes fijn tot hele kleine stukjes.
Verhit een wok of hapjespan en doe de gewone olie en sesamolie erin. Voeg het citroengrasmengsel toe en roerbak dit kort. Voeg dan ook de kip en chilipoeder toe en bak het enkele minuten op vrij hoog vuur tot het gaar is. Bruin hoeft het niet te worden.
Voeg de vissaus toe en laat het nog enkele minuten op laag vuur pruttelen. Doe de gesnipperde ui erbij en laat nog eens 1 minuut bakken. Haal de pan dan van het vuur en voeg het limoensap en de kruiden toe. Meng het goed en serveer.




17 juni 2017

Franse taart met druiven en pistache


Je zou bijna het idee krijgen dat je heel gezond bezig bent. Een lading fruit, relatief weinig suiker (vegeleken met veel andere taarten) en een heldere, frisse smaak. Een echt zomertaartje. Ik serveerde hem dan ook een paar keer als dessert. Het doet vrij licht aan en eet gemakkelijk weg. Maar het blijft taart natuurlijk...

Franse taart met druiven en pistache
voor een vlaaivorm of een grote springvorm (28 cm)

Voor het deeg:
250 gr bloem
130 gr koude roomboter
50 gr honing
mespunt zout
½ tl kaneel
1 ei + 1 eidooier (M) (het overgebleven eiwit even apart zetten)

Voor de vulling:
500 gram (blauwe) druiven
2 eieren (M of L)
200 ml crème fraîche
100 gram suiker
1 zakje vanillesuiker óf scheutje vanille-extract óf scheutje Cointreau
citroenrasp van ½ citroen
25 gr grof gehakte pistachenootjes (kan ook zonder, maar het staat wel mooi)


Verwarm de oven voor op 180 graden (170 graden hetelucht).

Maak een korstdeeg (en dat doe je volgens deze beschrijving met de hand of keukenmachine). Leg het 30 minuten afgedekt in de koelkast en rol het daarna uit tussen twee vellen (huishoud)folie. Het plakt namelijk behoorlijk. Haal dan een laag folie eraf en hevel de lap deeg (met het overgebleven vel folie aan de bovenkant) over naar de beboterde taartvorm (vlaaivorm of een grote springvorm). Druk het deeg netjes in de vorm met een rand van 1,5 tot 2 cm en haal dan het folie er helemaal vanaf.

Bak de bodem 10 minuten voor in de oven. Dat kan prima zonder een steunvulling als het gewoon een lage vorm is met een lage rand.

Was de druiven en haal ze van de steeltjes. Klop de eieren los met de crème fraîche, suiker, vanillesuiker (of extract of Cointreau) en citroenrasp.

Klop het overgebleven eiwit los met een beetje water. Haal de voorgebakken taartvorm uit de oven en bestrijk de bodem met wat eiwit (de rest kan weg), en bak dit nog 1 minuut verder. Verdeel de druiven over de bodem en giet er het eiermengsel overheen. Strooi de pistache erover en zet de taart weer in de oven. Laat hem in zo’n 35 minuten gaar worden. Helemaal koud laten worden, voordat je hem voorzichtig uit de vorm haalt.



13 juni 2017

Broodje met kikkererwtenpuree, rozijnen en kerrie





“Curried chickpea sandwich” is de originele naam en dat klinkt toch een stuk soepeler. Het gaat namelijk om een soort kikkererwtenprakje met kerriepoeder, komijn, rozijnen, verse koriander en een beetje pit van ui, knoflook en rode chili. In het onwaarschijnlijke geval dat u hummus op brood inmiddels zat bent geworden, valt het te proberen om eens uit te wijken naar deze variant, welke met wat goede wil kan worden gezien als een grove, gevulde hummus. Maar dan toch weer anders…

Ik ga uit van zo’n extra grote pot kikkererwten, maar het kan natuurlijk ook met een blik van 400 gram (uitlekgewicht 240 gram) worden gemaakt. Gewoon de rest ook wat aanpassen.

Curried chickpea sandwich

1 extra grote pot/blik kikkererwten (uitlekgewicht van 400 gr)
1 grote teen knoflook
2 a 3 el olijfolie
1 ruime el kerriepoeder
1 krappe tl komijnpoeder
eventueel een krappe tl kurkuma (het kleurt wel mooi)
sap van een kleine citroen
1/2 rode peper, gesnipperd, of een lik sambal oelek
1 kleine, rode ui of een sjalot, gesnipperd
1 handvol rozijnen, even geweekt in heet water
hand verse koriander, gehakt
zout naar smaak
eventueel een stukje rode paprika, in kleine blokjes
eventueel wat spinazieblaadjes of rucola om te serveren
(stok)brood

Laat de kikkererwten uitlekken en prak ze met een vork fijn. Meng de resterende ingrediënten erdoor (behalve de spinazie of rucola) en bewaar het in de koelkast tot gebruik. Serveer op of bij een broodje, met wat spinazie of rucola erbij.




9 juni 2017

Risotto met prei, mosterd, brie en bieslook


Beetje een fusionkeuken met die mosterd en brie, maar het smaakte prima en beide ingrediënten geven veel smaak en een snufje pit. Een probleem met dit soort recepten is echter wel dat je de 400 gram prei in je eentje zou moeten eten in plaats van te delen met de rest van de tafel. Ik bak er vaak extra groente bij en eet er zelf dan dus losse groente naast.

Risotto met prei, mosterd, brie en bieslook

400 gr schoongemaakte prei, in kwart ringetjes
2 tenen knoflook, gesnipperd
scheutje olie of klontje roomboter
1,5 tl gedroogde oregano
350 gr risottorijst
1,5 tl Dijon mosterd
150 ml droge sherry, witte vermouth, of droge, witte wijn (het maakt niet zo uit)
1200 ml hete groente- of tuinkruidenbouillon
150 gr brie (of camembert), in blokjes
handvol bieslook, gesneden


Fruit de prei en knoflook in de olie of boter, ongeveer 15 minuten op het laagste vuur zonder het laten kleuren. Roer af en toe en zorg dat het niet aanbrandt. Wanneer de prei geslonken is, voeg je de oregano toe. Voeg de rijst daarna toe en schep het goed door. Giet de wijn of vermouth erbij en voeg ook de mosterd toe. Laat dit iets inkoken en voeg daarna ook een scheut hete bouillon toe. Goed roeren. Zodra het vocht bijna is opgenomen, opnieuw een scheut bouillon toevoegen. Blijf de bouillon met scheuten aan de risotto toevoegen zodra de vorige is opgenomen. Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt in totaal 18 tot 20 minuten en de rijst is dan ‘al dente’: zacht, maar nog wel stevig. Mogelijk is niet alle bouillon nodig. Zorg dat de risotto mooi vochtig en ‘lopend’ is. Voeg helemaal aan het einde de brie en bieslook toe. Laat de rijst nog een minuut staan en serveer.


5 juni 2017

Indiase thoran van spitskool


Even opletten, jongens! Dit recept was een groot succes hier. Spitskool wordt met specerijen en limoenblaadjes gaar gebakken en aan het einde voeg je geraspte kokos toe. Die kokos doet het hem natuurlijk en de pan werd hier nog net niet uitgelikt.

Er is één obstakeltje… In India doen ze hier verse curryblaadjes in, maar die heb ik zelfs hier in het mondaine Almere-Buiten (ahum) nog nooit gezien. Het is lastig te vervangen, maar met limoenblaadjes en een laurierblad kom je een heel eind. Je kunt het trouwens niet vervangen met kerriepoeder, want daar heeft het dus niets mee te maken. Dat limoenblad koop je in een fatsoenlijk gesorteerde toko in de vriezer (hier zijn dat wel 100 blaadjes in een zak, maar je kunt het heel lang in je eigen vriezer bewaren). Ik denk niet dat je überhaupt de moeite hoeft te doen om uit te kijken naar stoffige, gedroogde blaadjes zonder smaak. Laat het hele recept dan maar zitten. Limoenblad is erg bepalend. Als je het gebruikt, weet je waarom – het heeft een sterke, frisse geur van … nou ja, limoen of citroen dus.

En wie nog niet bekend is met ghee; wanneer je toch in die toko staat, neem nou ook eens zo’n blik ghee mee. Als je vaker Indiaas kookt, kan je echt niet zonder. Het is geklaarde boter met een wat kazige smaak en geur. Neem wel echte ghee van roomboter. Ook in India kennen ze namaak-ghee (zeg maar margarine-ghee). Het goudgroene blik van Khanum is prima. Het is wel prijzig, maar je doet er lang mee en het is ook lang houdbaar in de koelkast.


Een thoran is een droog roerbakgerecht uit het Zuiden van India, waarbij de kool vooral niet te lang wordt gegaard. Klaar is klaar. Je hoeft het niet suf te stoven. Pittig is het ook, maar dat pas ik wel aan voor de kinderen. Een echte thoran bevat meerdere rode chilipepers + enkele groene, en ik doe eigenwijs met gewone sambal oelek. Werkt uitstekend. Ik heb het overigens ook gemaakt met snijbonen, wat lekker was, maar niet zo lekker als de kool.

Indiase thoran van kool
recept voor 3-4 personen als bijgerecht
nb. ik gebruik grote theelepels van 5 ml

2 el ghee of (kokos)olie
1 grote ui, gesnipperd
1 tl (zwarte) mosterdzaadjes
verse groene of rode peper, in ringetjes en naar smaak, of gewoon sambal oelek naar smaak
1 spitskool van ongeveer 1 kilo – ik gebruikte 850 gram schoongemaakte kool, geschaafd of in fijne reepjes
½ tl chilipoeder
1 tl kurkuma
1 tl gemalen komijn
80 gr geraspte (gedroogde) kokos
12 verse curryblaadjes óf 5 à 6 verse limoenblaadjes en een groot (vers) laurierblad
1 tl zout

Verhit de ghee in een grote (hapjes)pan en bak de ui eerst bruin. Voeg de mosterdzaadjes en chili of sambal toe en na een minuut ook de koolreepjes. Daarna voeg je alle andere ingrediënten toe, behalve de kokos. Laat dit zonder deksel gaar bakken en schep regelmatig om. Niet langer bakken dan nodig is. Als het geslonken is en net gaar, dan voeg je de kokos toe. Nog even mee laten bakken en serveren. De limoenblaadjes eet je trouwens niet, dus die kan je eruit halen.

Serveren met rijst, gebakken of gekookt ei, en een chutney.



1 juni 2017

Aardappelsalade met feta en oregano


Oh, potato salad. How do I love thee? Let me count the ways.

Ik geloof niet dat aardappelsalade bij mij ooit gaat vervelen. Ik houd van alle soorten: Duitse, romige kartoffelsalat, Duitse of Franse salade met bouillon, huzarensalade, Zweedse potatissallad... Ook deze salade is zeer welkom, want weer net even anders dan de rest.

Aardappelsalade met feta en oregano

800 gr vastkokende aardappels, met schil
1 pot fetablokjes (Apetina) op olie
2 el olie uit de pot van de feta
125 ml tuinkruiden- of groentebouillon
2 a 3 el azijn
zout en peper
1 rode ui, in hele fijne halve ringen
2 el peterselie, fijn gehakt
1 tl gedroogde oregano

Kook de aardappels heel en in de schil gaar. Bereid ondertussen de dressing: roer van de bouillon, olie, azijn, zout en peper een sausje. Doe de ui en dressing alvast samen in een kom.

Pel de hete aardappels zodra je ze vast kunt pakken en snijd ze in plakjes. Schep de warme plakjes bij de dressing en schep het door elkaar. Voeg de feta, peterselie en oregano toe. Laat dit minimaal 2 uur (of langer) intrekken. Serveer de salade niet te koud.




27 mei 2017

Sinaasappel aioli met gepofte knoflook


Dit blog komt iets later dan anders, want ik zat afgelopen week voor mijn werk in New York. Het regende daar vrijwel continu, dus het zomerse weer in Nederland kwam als een aangename verrassing. Een perfect moment voor deze aioli. Het recept lag al even in de kast;  ik maakte het met de kerst toen ik weer eens recalcitrant aan het winterbarbecueën was. Nu jullie zelf ook weer de bbq een beetje gaan afstoffen kan ik dit wel eens bloggen. Het sausje is erg vol van smaak en doet het goed bij vis of grote garnalen.

Het recept komt van BBQ Helden, maar ik neem nog steeds niet de moeite om zelf mayo te maken. Ik ben namelijk erg gecharmeerd van de DL mayonaise (De Vos en Lemmens) en dan vooral die met citroen! Daar hoef je het zelf niet voor te maken.

Sinaasappel aioli met gepofte knoflook

1 bol knoflook
150 gr crème fraiche of eventueel Griekse yoghurt voor een taille-vriendelijke variant
100 gr mayonaise
2 eetlepels versgeperst sinaasappelsap
de fijn geraspte schil van de sinaasappel
zwarte peper en zout naar smaak

Begin met de knoflook: verwarm de oven voor op 150 graden (130 graden hetelucht). Breek de teentjes een beetje los en leg ze op een stuk aluminiumfolie. Pellen hoeft niet. Doe de olie erbij en knijp het pakketje aan de bovenkant dicht. Leg het in de oven en pof het in 60 minuten gaar. Laat de teentjes daarna iets afkoelen en knijp de knoflook uit de schilletjes in een kom. Prak ze goed fijn.

Meng de knoflookpulp met de rest van de ingrediënten.



20 mei 2017

Kruidige wortelstamppot met kerrie en teriyaki quorn


Ik zou zelf niet snel nooit een woksaus kopen, en al helemaal niet een teriyakisaus, want dat is feitelijk slechts een mengeling van sojasaus, rijstwijn en suiker. Nou ja, en dat kan ik zelf ook nog wel mengen. Maar de lieve mensen van Kikkoman hadden mij vorige jaar bij de sushi-workshop een goodiebag meegegeven en daarin zat ook hun teriyakisaus met knoflook. Nou goed dan, ik marineerde er quornstukjes in en maakte daar een pittig wortelstampje met kerrie en gember bij. Simpel, maar doelftreffend, en die woksaus was trouwens prima.

Kruidige wortelstamppot met kerrie en teriyaki quorn
Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen
Vegetarisch recept van Eerst Koken

Voor de stamppot:
900 gr geschilde (iets kruimige) aardappels
scheut olijfolie om te bakken
1 grote ui, gesnipperd
2 el verse gember, gesnipperd
lik sambal oelek naar smaak
600 gr geschilde wortels, grof geraspt
1 afgestreken el kerriepoeder
melk voor de stamppot
zout

Voor de quorn:
2 x 175 gr quorn stukjes
4 el teriyaki woksaus (ik gebruikte Kikkoman Teriyaki saus met knoflook)
2 el sesamzaadjes

Schep de quornstukjes om met de saus en bewaar het in de koelkast. Ik liet het een paar uur marineren, maar een uurtje zal ook wel werken.

Kook de aardappels in gezouten water gaar.
Ondertussen de ui fruiten in wat olie (niet te zuinig; er komt zo ook nog een stapel wortel bij) in een grote hapjespan. Wanneer de ui bruin kleurt, voeg je de gember en sambal toe. Bak nog even kort en voeg dan ook de geraspte wortels toe. Bak dit allemaal zacht en gaar en voeg halverwege de kerrie toe. Waarschijnlijk moet er ook een goede scheut water bij, als het te droog bakt. Breng tenslotte op smaak met wat zout.

Stamp de aardappels tot puree met zoveel melk als nodig is (de ene aardappel neemt meer vocht op dan de andere, dus dat moet je zelf even inschatten). En meng de wortels er doorheen.

Bak de quornstukjes met de marinade in een koekenpan bruin. Schud op het einde het sesamzaad erbij, zodat alles bedekt is.

Samen serveren. Graag met zoete chilisaus!



15 mei 2017

Twee pizza’s met een ei erop



De kinderen zijn dol op ei, in al zijn vormen, dus ik besloot om ook maar eens zo’n bekende sunny-side-up pizza te maken. De een is een Florentine, dus met spinazie en ei, maar ook met komijnekaas. De andere een Bianco, zonder tomatensaus, maar wel met Parmezaan en gebakken champignons. Die laatste is wellicht meer iets voor volwassenen.

Dat deeg dat moet je even lekker zelf uitzoeken, hoor. Gebruik een kant-en-klaar deeg uit de koeling (Tante Fanny bijvoorbeeld is helemaal niet slecht) of maak het zelf. Mijn eigen standaard recept gaat als volgt: voor twee grote oven-bakplaten neem ik 600 gr meel, 1 zakje gedroogde gist (7 gram), 3 el olijfolie, 2 flinke tl zout, en voldoende handwarm water om een mooi deeg te kneden. Liever te vochtig dan te droog - natter deeg (nat als in 'net iets te plakkerig') rijst beter en desnoods voeg je nog wat bloem toe als je het gaat uitrollen. Doe het deeg in een kom en dek het af met een theedoek. Zet het een uur of twee op een lekker warme plek. Bij mij is dat op de wasemkap, precies boven het lampje aan de onderkant, dat ik aan laat. :)
Nb. Ik gebruik een sterk tarwemeel van de molen. Desnoods gebruik je gewone bloem uit de supermarkt, maar het verschil is best groot. Gewone bloem maakt een kruimelige korst. Sterk meel heeft meer gluten en geeft een mooi elastisch deeg en een ‘chewy’ korst.


Pizza met parmezaan, paddenstoelen en ei
Voor 1 grote bakplaat:

½ recept pizzadeeg (zie boven)
150 gr vers geraspte Parmezaan of Grana Padano
250 gr paddenstoelen naar keuze (ik gebruikte hier kastanjechampignons), in plakjes
beetje olijfolie om te bakken
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 ei p.p.
zwarte peper naar smaak
paar plukken rucola

Verhit een beetje olie in een koekenpan en bak de champignonplakjes tot ze redelijk bruin zijn. Ze zullen eerst vocht loslaten, maar wanneer dat verdampt is, kan je het bruin bakken. Bak in de laatste minuut de knoflook mee. Zet het daarna apart.

Rol het deeg dun uit. Bestrooi met de kaas en verdeel de champignons erover. Breek de eieren erover en vermaal er wat zwarte peper boven.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!


Pizza met tomatensaus, bladspinazie, komijnekaas en ei
Voor 1 grote bakplaat

½ recept pizzadeeg (zie boven)
Heinz Tomato Frito (ongeveer 1/3 pakje, het pakje zet je gewoon in de vriezer voor de volgende keer), of gebruik een simpele tomatensaus naar keuze
1/2 pak bladspinazie (pak van 450 gram), uit de diepvries, ontdooid en goed uitgeknepen
1 grote teen knoflook, gesnipperd
1 middelgrote ui, in dunne, halve ringen
100 gr belegen komijnekaas, geraspt
1 ei p.p.

Rol het deeg dun uit. Besmeer het dun met de tomatensaus (niet te nat! Dat wordt zompig.) Verdeel de spinazie, knoflook, ui en kaas erover. Breek de eieren erover.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!



12 mei 2017

Pasta met bloemkool, korianderzaad, pecorino en gekookt ei


Ach ja, er mag wel weer eens wat af. De zomer komt er ook aan, he? Mijn tactiek is om een halve hoofdmaaltijd te eten, welke wordt aangevuld met extra groente en dat gaat met dit recept erg simpel. De kinderen eten pasta met een acceptabele hoeveelheid groente en ik eet een beetje pasta met belachelijk veel geroosterde bloemkool ernaast. En geroosterde bloemkool is echt geen straf, vind ik.

Pecorino is hier dé smaakmaker, maar het is een schapenkaas en kan een erg sterke smaak hebben. Zout, met erg veel geblaat. Errug lekker, maar de kinderen schrokken er wel een beetje van. Vervang het desnoods met parmezaan, hoewel je daarmee wel de hele ziel van het gerecht weghaalt.


Pasta met bloemkool, korianderzaad, pecorino en gekookt ei
gebaseerd op een recept van Bon Appetit
recept voor 3 personen, of 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

1 grote bloemkool (minimaal 700 gram aan schoongemaakte groente), de roosjes in dikke plakken gesneden
olie om te bakken
3 grote eieren (L), 10 minuten gekookt en gepeld
1 kleine (rode) ui, gesnipperd
1,5 tl gemalen koriander
1/2 tl rode chilivlokjes
2 tenen knoflook, gesnipperd
zout naar smaak
300 gr pasta
70 gr pecorino, geraspt
handje gehakte peterselie, of een combi van peterselie en een beetje verse munt
rasp en sap van een halve citroen

Bestrijk de bloemkool met wat olie. Het hoeft niet veel te zijn. Spreid het uit over een bakplaat, op bakpapier, en rooster het 40 minuten op 180 graden hetelucht. Het zou dan aardig gebruind moeten zijn en in ieder geval gaar.

Snijd de gekookte eieren in fijne stukjes en zet het apart.

Fruit de uien in een beetje olie, samen met de gemalen koriander en chilivlokken. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe.

Kook de pasta gaar en bewaar daarna een kop van het kookwater!

Meng dan zoveel van de bloemkool als je wilt gebruiken (ik gebruikte 700 gram en de rest at ik zelf op) met de pasta. Druk de bloemkoolstukken een beetje kapot en voeg dan ook het citroensap en de rasp, de kaas en peterselie toe. Maak de pasta iets smeuïger met een scheutje kookvocht van de pasta. Serveer met de blokjes ei erop.




7 mei 2017

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus


Altijd mooi, dit soort recepten die groente op een originele manier gebruiken. In deze gebakken koekjes (of het Engelse ‘fritters’ – klinkt toch een stuk mooier) zit al een mooie portie courgette, maar in de yoghurtsaus zit ook nog eens een baaltje spinazie. Zo is het dus niet moeilijk om aan je dagelijkse dosis groenvoer te komen. De kinderen mekkerden wel wat bij de saus, maar knaagden ondertussen wel ook braaf de courgette op, dus eind goed, al goed…

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus
bron: de Australische Delicious

1200 gr courgette, grof geraspt
1 grote ui, fijn gesnipperd/geraspt
2 tenen knoflook, gesnipperd
200 gr feta, verkruimeld (ik nam 100 gr feta en 100 gr restjes pittige kaas)
3 grote (L) of 4 middelgrote eieren (M)
optioneel: handvol verse peterselie, gehakt
handvol dille, gehakt (beslist niet optioneel! Dit moet er echt in)
160 gr bloem
olijfolie om te bakken

Voor de spinazie- en rozijnensaus:
400 gr verse spinazie, gewassen en gewoon met steeltjes
4 el blanke (gele) rozijnen
2 el olijfolie
4 sjalotten of een ui, fijn gesnipperd
1 tl kurkuma
400 gr dikke (Griekse) yoghurt
1 el citroensap
zout


Bestrooi de geraspte courgette met een theelepel zout en laat dit 20 minuten in een vergiet staan. Knijp er daarna zoveel mogelijk water uit.
Meng de courgette, ui, knoflook, feta, eieren en kruiden in een mengkom. Meng de bloem erdoor. Verhit de olie in een koekenpan en bak koekjes ter grootte van een opgehoopte eetlepel. Houd ze warm in een lauwe oven van 100 graden en bak de rest ook bruin.

En maak ondertussen de saus:
Hak de gewassen spinazie fijn, doe in een grote kom en giet er ruim kokend water op. Laat het 1 minuut staan. Giet het dan af en laat goed uitlekken. Week de rozijnen 15 minuten in warm water. Laat die daarna ook uitlekken. Verhit de olie in een koekenpan en fruit de ui glazig. Voeg de kurkuma en rozijnen toe. Bak nog even kort en breng op smaak met zout. Zet het opzij om iets af te koelen. Meng het daarna met de yoghurt, rozijnen en citroensap. Serveren bij de koekjes.




3 mei 2017

Rendang van eieren


En dan het derde recept in deze Indonesische reeks, ook weer uit Beb Vuyk’s boek. Ik heb alleen een opmerking over de hoeveelheid bouillon die Beb gebruikt, want ze neemt een halve liter en dat duurt dus eeuwig om nagenoeg droog te koken. Ik gebruik de helft en twee pannen: een kookpan om de eieren ondergedompeld te laten marineren en daarna een koekenpan om het vocht te verdampen.

Laos bewaar ik in de diepvries. Ik koop een verse laoswortel, snijd dat in plakjes van een centimeter en leg dat in een bakje in de vriezer. Je kunt zo makkelijk verse laos op voorraad houden.

Rendang van eieren
bron: Groot Indonesisch Kookboek - Beb Vuyk
recept voor 4 personen als onderdeel van een rijsttafel

10 eieren
50 gr santen met 100 ml water (Go-Tan verkoopt santen in sachets van 50 gram)
250 ml bouillon (groente- of kippenbouillon)
1 klein uitje, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
2 tl sambal oelek
1 tl laospoeder (ik voegde een vers plakje toe (uit de diepvries, zie boven))
1 tl kurkuma (koenjit)
1 tl gemberpoeder
1 stengel citroengras (sereh)

Kook de eieren in tien minuten hard, laat ze schrikken onder koud water, en pel ze. Prik ze met een dikke satéprikker in, zodat de saus straks diep kan doordringen. Leg de eieren apart.

Doe alle andere ingrediënten in een passende kookpan en kook dit eventjes samen op. Doe de eieren erbij en laat ze in de saus zachtjes borrelen tot de saus is ingedikt tot een dikke saus. Dit duurt vrij lang en ik heb op het laatst ook alles overgeheveld naar een koekenpan om het te bespoedigen, maar daar ben ik niet mee begonnen omdat de eieren dan aanvankelijk niet zijn ondergedompeld. Keuzes keuzes... Toch zou ik het de volgende keer weer zo doen.

Ik sneed de eieren aan het einde door om ze zo in de saus te serveren.



30 april 2017

Sambal goreng van kip

de kip ligt rechtsonder op het bord

Het ‘Groot Indonesisch Kookboek’ van Beb Vuyk mag met recht worden gezien als een Nederlandse klassieker. Het werd al in 1973 uitgegeven, maar was na het 'Groot Nieuw Volledig Indisch kookboek' van J.M.J. Catenius-van der Meijden het eerste, grote Indische kookboek. En dat terwijl Catenius haar boek al in 1902 uitgaf! Tussendoor waren er wel kleinere boeken, maar niemand waagde zich aan zo’n omvangrijk werk. Na Beb Vuyk’s boek verschenen er wel meerdere uitgebreide beschrijvingen, maar dit standaardwerk mag er nog steeds zijn. Overigens wordt ook de Catenius nog steeds gedrukt, maar dan wel volledig herzien.

Catenius schreef haar boek voornamelijk voor Nederlanders die in Indië leefden en bekend waren met de taal en ingrediënten, maar voegde wel een aanhangsel toe voor mensen in Nederland. Beb Vuyk daarentegen schreef voor de Hollander en paste de recepten aan naar ingrediënten die toentertijd ook in Nederland verkrijgbaar waren. En ook al koop je inmiddels zelfs de meest obscure etenswaren in de Spar in Noord-Groningen (nou ja, met een beetje mazzel...) en hoeft een kookboek niet meer zo simpel te zijn, toch kan je met dit boek nog steeds erg goed uit de voeten en bevat het de meest uiteenlopende gerechten. Alleen de extra uitleg in elk recept hoe je het ook in de magnetron kan maken stoort me – als je niet wilt koken, haal dan maar een stoommaaltijd bij de AH… Koken doe je op een fornuis. En de ervarener kok vervangt de gemalen specerijen (gember, laos, etc…) gewoon naar eigen inzicht met de verse soorten. Vroeger waren ze slecht verkrijgbaar, maar dat mag geen punt meer zijn. Ook bevat het boek geen plaatjes, waardoor Meneer Eerst Koken het direct opzij legde. Ik zei nog, ‘zoek maar iets lekkers uit’, maar dat heb ik toen zelf maar gedaan.

Nb. Dit gerecht maakte Beb met uitgerafeld, gaar vlees van kippenbouten of gewoon kipfilet. Maar dat maakt dus wel uit voor de hoeveelheid vocht. Kipfilet hoeft minder lang te stoven en ik gebruikte iets minder water. Wanneer je kippenbouten gebruikt (ik denk dat je kan uitgaan van 750 gram) kan je 300 ml water nemen.

Sambal goreng van kip
bron: Groot Indonesisch Kookboek - Beb Vuyk
recept voor 4 personen als onderdeel van een rijsttafel

500 gr kipfilet (of kippenbouten, zie opmerking boven)
1 el asem (tamarindepuree – kant-en-klaar in pot of tube)
2 tenen knoflook
1 tl sambal oelek
2 tl gemalen koriander
1 tl gemalen komijn
5 kemiri-noten
1 kleine ui
2 el olie
¼ blok santen (ik gebruikte een sachet van Go-Tan van 50 gram, worden per 3 verkocht)

Snijd de kipfilet in 1 cm grote blokjes (erg klein dus) en schep ze om met de tamarinde. Laat dat minimaal een uur marineren in de koelkast. Als je bouten gebruikt, smeer je ze gewoon in.

Wrijf de knoflook in een vijzel fijn met de sambal, koriander, komijn en kemiri-noten. Snipper de ui fijn en fruit deze, samen met de knoflookpasta, in wat olie in een (hapjes)pan tot de ui bruin kleurt.
Voeg 250 ml water en de santen eraan toe. Roer het tot de santen is opgelost en schep er dan de kipblokjes bij. Laat dit nu op heel laag vuur sudderen tot het vocht grotendeels verdampt is en je alleen een dikke saus over hebt gehouden. De kip is dan ook gaar.  Daar ben je dus wel even mee bezig. Het is geen snel recept. Wie kippenbouten gebruikt laat de kip helemaal gaar stoven (eventueel met een deksel op de pan) en plukt dan het vlees van de botten. Voeg het vlees toe aan de saus en laat dit verder pruttelen tot de saus dik is.





27 april 2017

Indonesisch gehakt met sperzieboontjes


En dan volgen we nu met een triootje Indonesisch met vandaag recept nr 1 - een goed gerecht voor doordeweeks. Het is gemakkelijk, snel en voedzaam. Sperziebonen en gehakt worden samen gebakken en flink op smaak gebracht met komijn, koriander en ketjap manis. Met rijst of mie (of bami - ook weer met groente erin!) erbij heb je een complete en snelle maaltijd.

Indonesisch gehakt met boontjes
recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, als bijgerecht bij rijst (ofzo)

2 eetlepel olie
1 grote ui, gesnipperd
300 tot 500 gr sperziebonen (ik gebruik gebroken boontjes uit de diepvries. Als je verse gebruikt, kook ze dan even 5 minuten voor. Geen bonen uit een pot of blik aub!)
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gram rundergehakt
sambal oelek naar smaak
1 tl gemalen koriander
1 tl gemalen komijn
½ blokje runderbouillon (eventueel een blokje met minder zout erin)
4 eetlepels ketjap manis

In een grote koekenpan fruit je de uien enigzins bruin in een eetlepel olie. Voeg de bonen toe en bak ook deze gaar. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe. Alles uit de pan halen en apart houden.

Gehakt rul bakken in dezelfde pan in de andere lepel olie. Als het gehakt goed aangebakken is (en het ook daadwerkelijk lekker bruin is gebakken en niet alleen gaar gestoofd) voeg je de sambal, koriander en komijn toe. Doe ook de groente erbij en verkruimel het bouillonblokje erboven. Wanneer je meer dan 300 gram boontjes gebruikt, wil je waarschijnlijk ook iets meer van de smaakmakers toevoegen. Schep alles door elkaar en voeg de ketjap manis toe en desnoods een klein scheutje water. Laat dit nu onder af en toe omscheppen kort inkoken tot de ketjap stroperig aan het gehakt en de bonen hangt.

Serveren met rijst, mie of bami.



23 april 2017

Over hopjesvla, koffiesnoepjes en melk van Jersey koeien


Andere koe, andere melk, zeggen ze bij Holland Jersey. En ze stuurden me een pak melk om te proeven. 100% Jersey melk van Jersey koeien. Van de marketing ben ik alvast onder de indruk, want het is best knap om een niche in het melkvak te vinden. De zwarte pakken vallen in ieder geval op en marketing technisch zit het wel snor met die bruine koeien. En dan snort Holland Jersey ook nog over “het nieuwe speciaalbiertje in de zuivel”. Jaja… Maar wat is het dan en heb je er ook nog wat aan?


Het meest in het oog lopende kenmerk is dat de weidemelk het A2-eiwit bevat, terwijl onze gewone melk blijkbaar van het A1-type is. En om een lang verhaal kort te maken, de gewone A1 resulteert in een oxidant, “waarvan vermoed wordt dat het een negatieve invloed heeft op onder andere de spijsvertering”. En A2 melk heeft dat effect dus niet. De website vermeldt ook dat een direct verband tussen het oxidant en problemen met de spijsvertering nooit is aangetoond. Juist. Dat zet dan vooralsnog geen zoden aan de dijk. Dus wat hebben we er op dit moment dan wel concreet aan?

Nou, die volle melk bevat 6% vet en dat is lekker. Punt uit. Met 2 euro per liter (te koop in pakken van 0,75 liter trouwens) moet je wel wat over hebben voor je hippe imago. Toen ik de volle smaak proefde wist ik wel meteen dat ik er vla van moest maken. Hopjesvla.


Rare naam eigenlijk, 'hopjesvla'. Het is natuurlijk genoemd naar het bekende koffiesnoepje, maar toen heb ik ook nog even uitgezocht waarom het ouderwetse hopje, de bruine ulevel¹ met koffiesmaak, nou toch een ‘hopje’ heet. Ik citeer het werk ‘Een baron in koffie’ van de Haagse historicus Rolf van der Krogt (1992) en Ewoud Sanders uit zijn ‘Eponiemenwoordenboek’ (1993 - via de als pdf te lezen):

“Het hopje is genoemd naar baron Hendrik Hop (1723-1808), diplomaat voor de Hollandse overheid in Brussel, maar regelmatig in Den Haag verblijvend. In opdracht van baron Hop en exclusief voor hem, produceerde suikerbakker Theodorus van Haaren uit Den Haag van 1792 tot Hops dood snoepjes met koffiesmaak. Koffie was toen nog maar pas in Europa geïntroduceerd, geprezen om zijn medicinale werking en zeer duur. Na 1808 kon iedereen de snoepjes kopen onder de naam Bonbons van Baron Hop, in de volksmond verkort tot hopjes en vanaf ca. 1880 ook onder de naam Haagsche Hopjes verkocht.

En Sanders zegt: "Het moet volgens Van der Krogt in 1792 zijn geweest dat Hop aan Van Haaren vroeg of hij een bonbon kon maken met een koffiesmaak. Koffie was toen nog maar net in Europa geïntroduceerd. Het was peperduur en net als nicotine werd het aangeprezen vanwege zijn medicinale werking. Uit doktersrekeningen blijkt dat Hop aan jicht leed en het is goed mogelijk dat zijn voorliefde voor koffie een medische oorzaak had.
Voor Van Haaren leverde het verzoek van Hop geen probleem op. Hij zette eerst koffie zoals de baron het dronk, met veel suiker en melk, liet het extract indikken en sneed er vierkante pillen van. In zijn receptenboek schreef de suikerbakker dat de ‘Swarte Oostervogtbrokken’, zoals hij ze noemde, moesten worden bereid van ‘ 5 ons suiker, een achtste maatje room, 10 lood koffie en 2 lood boter. Behandelen als ulevellen, iets kleiner en dikker gesneden.’
Baron Hop stierf op 29 april 1808 in Den Haag. Tot aan zijn dood maakte de bakkerij de koffie-ulevellen alleen voor hem. Daarna kon iedereen ze kopen. De snoepjes heetten eerst ‘Bonbons van Baron Hop’ en vanaf ongeveer 1880 Haagse hopjes. Van Haaren & Nieuwerkerk hadden rijk kunnen worden met de buitengewoon populaire hopjes, maar omdat juridische bescherming niet mogelijk was, kwam er al snel een groot aantal concurrenten op de markt. Omstreeks 1910 waren er in binnen- en buitenland zelfs zo’n tweehonderd verschillende hopjesfabrikanten!"


Hopjesvla
recept van Eerst Koken

100 ml sterke koffie
1 a 2 tl oploskoffie
400 ml volle melk
1 groot ei (L)
90 gr suiker
20 gr maïzena (een hoog opgehoopte eetlepel)
snuf zout
eventueel een scheutje vanille-extract of vanillesuiker

Doe de suiker met een klein scheutje water in een pannetje en breng dt op matig hoog vuur aan de kook. Brand de suiker, zonder te roeren, tot een amberkleurige karamel. Niet te ver laten kleuren, want dan wordt het bitter! Doe er dan dus onmiddellijk, maar voorzichtig, 300 ml melk bij en roer goed. Het lijkt eerst nergens op, maar blijf roeren, verhit de melk, en de suiker zal in de melk smelten. Voeg de koffie daarna ook toe.

Ondertussen heb je het bewaarde beetje melk (100 ml) in een grote kom gedaan. Doe het ei er ook bij en klop het los. Voeg ook het zout en de maïzena toe en klop het glad.

Giet de hete melk nu in een zeer klein straaltje bij het eimengsel, terwijl je met een garde erin klopt. Niet teveel melk in een keer en ook blijven kloppen, anders zit je met roerei. Als de helft van de melk in de kom zit, kan je alles teruggieten in de pan. Laat dit op vrij laag vuur, al roerend, binden. Laat het absoluut niet koken! Als je een kookthermometer hebt, is een temperatuur van zo’n 70 tot 75 graden mooi. Het ei zal hierbij binden, maar je loopt niet het gevaar dat de massa gaat koken, waarbij het ei in stukjes zal stollen. Mocht dat toch gebeuren, dan kan je aan het einde nog proberen om de vla door een zeef te gieten om de stukjes eruit te vissen.

Voeg aan het einde de oploskoffie en eventueel het vanille-extract toe.
Is de vla nog te dun? Giet er wat meer met melk aangelengde maïzena bij en verwarm de vla tot het bindt. Is het te dik? Verdun het met wat melk. Laat het tenslotte afkoelen terwijl je af en toe roert. Als het niet te heet meer is, kan je de vla het beste afdekken met huishoudfolie, direct op de vla, omdat je er anders een vel op krijgt.

¹ nog een voetnootje. Het ouderwetse woord 'ulevel' vond ik altijd al raar, dus die pakte ik direct even mee: het komt van het Italiaanse ulivello, wat 'olijfje' betekent. Men suikerde vroeger verse olijven en gebruikte ze als medicinaal hoestsnoepje. Later werd het verbasterde woord ook gebruikt voor andere in papiertjes verpakte snoepjes.


20 april 2017

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot


De stukjes hazelnoot lagen na het eten als stille getuigen op de rand van de borden van de kinderen. Ach ja, natuurlijk. Wat had ik dan gedacht? Eén van hen had ook de basilicum vakkundig gescheiden van de rest. Maar de rest aten ze gewoon op. Dat dan weer wel. Het was eigenlijk ook gewoon een prima, licht pastagerecht. De koude salade/saus/salsa/soort van pesto (tja… wat is dit??) serveer je er als hoopje bovenop, alhoewel het is aanbevolen om het bij kinderen dus zo snel mogelijk door de pasta te roeren, onder het motto ‘wat niet weet, wat niet deert’.

De pasta is de nieuwe Grand'Italia Formati Regionali en dan wel de pastasoort orecchiette (‘oortjes’). Dan weet u dat ook weer. Die oortjes waren erg fijn. Natuurlijk zijn ze door een machine gewalst, maar je zou zweren dat ze door een Italiaanse oma met de hand waren gemaakt. Ze waren ook mooi dik en fluffy. Als je eens iets extra’s wilt doen, zijn ze erg geschikt. Wel iets duurder met zijn 1,99 euro voor 400 gram.


Voor de saus kan je gewone gezeefde tomaten gebruiken, maar Grand Italia stuurde mij ook de nieuwe Salsa Rustica op; een saus van 100% tomaat, niet helemaal glad gepureerd als passata, maar nog wat 'korrelig'. Echt stukjes zaten er namelijk ook niet in. Ook de saus beviel prima (1,19 euro voor een pot van 350 gram).

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot
recept voor 3 a 4 personen
vegetarisch, veganistisch

Voor de doperwten:
50 gr hazelnoten
300 gr doperwten (diepvries, geen blik/pot!)
50 gr gedroogde tomaten op olie, in stukjes gesneden
fijngeraspte schil van een kleine citroen
handvol vers basilicum, gehakt
zout en peper naar smaak
scheutje oljfolie

Voor de tomatensaus:
scheutje oljfolie
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 mini-blikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gr)
400 ml gezeefde tomaten of een basis tomatensaus (ik gebruikte een pot Grand Italia Salsa Rustica van 350 gr)
½ blokje groentebouillon
1 tl oregano

Verder nodig:
300 – 400 gr pasta

Breng een pan met water aan de kook en laat de doperwten 2 – 3 minuten koken. Spoel ze daarna af met koud water en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een kom.

Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan tot ze iets kleuren en hak ze met een groot mes fijn. Doe ze bij de erwten, samen met de gedroogde tomaten, fijn geraspte citroenschil, basilicum, zout en peper. Giet er een scheutje olijfolie bij en zet het apart.

Fruit de ui in een scheutje olie in een hapjespan of koekenpan. Doe de knoflook er in de laatste minuut bij. Voeg de tomatenpuree toe en laat het nog eens een minuut bakken. Voeg tenslotte de  tomatensaus, bouillon en oregano toe. Breng eventueel op smaak met zout.

Kook de pasta gaar en meng deze met de tomatensaus. Serveer de pasta met de erwten.



17 april 2017

Tuinbonensalade met citroen, dille en feta


Er zijn weer verse tuinbonen! Je moet er nu nog voor naar de markt of naar de Turkse supermarkt, maar ze zijn er heus. Ik heb deze salade al twee keer gegeten, want als ik peulen zie, dan moeten ze mee naar huis. Ik heb gewoon geen keuze...

Mijn favoriete feta is er eentje van het merk Yörem, mogelijk te koop bij een Turkse winkel. Ze hebben ze in de soorten schapen-, koeien- en geitenkaas en het gaat mij om de geit. De feta is pittig, zout en heeft het bekende geitensmaakje. Echt een feta die je niet kan negeren.


Erbij hadden we stokbrood en de nieuwe kruidenboter van Heks’nboter, het nieuwe zusje van Heks’nkaas. Ondanks de twijfelachtige hoeveelheid suiker en zoetstoffen (in een zogenaamd hartig roomkaasmengsel, he?) is Heks’nkaas wel lekker, dus vol verwachting begonnen we ook aan de boter. Het is een kruidenboter met een beetje roomkaas en verse kruiden, en goed smeerbaar door die roomkaas, maar verder niet heel bijzonder. Het is gelukkig niet zoet en eigenlijk gewoon een reguliere, milde kruidenboter. Met 2 euro wel aan de dure kant. Net als de Heks’nkaas trouwens (namelijk 3 euro).


Tuinbonensalade met citroen, dille en feta
bron: Eerst Koken
recept voor 4 personen

2 kg verse tuinbonen – daar houd je ongeveer 750 gr gedopte boontjes aan over
1 grote (liefst biologische) citroen
150 gr feta
3 el fijngesneden dille
scheutje olijfolie

Laat de kinderen de tuinbonen doppen en kook ze (de bonen, niet de kinderen) daarna kort in ruim water. Grote bonen zouden toch wel genoeg moeten hebben aan 8 minuten en kleintjes mogen nog korter. Verse tuinbonen zijn erg snel gaar. Koel ze daarna onder koud water en laat ze uitlekken.
Rasp de schil van de citroen heel fijn over de bonen en knijp daarna het citroensap erover. Verkruimel de feta erover en schep de dille erdoor. Schep tenslotte om met een scheutje olijfolie. Met die geitenkaasfeta erbij hoeft er waarschijnlijk geen zout bij, maar anders moet je maar even proeven.

Koud bewaren, maar serveren op kamertemperatuur.




13 april 2017

Fromage Fort


bron foto: Saveur

Het recept in het kort? Nou, je vermaalt al je restjes kaas, samen met wat witte wijn, roomkaas en een teen knoflook. En dan heb je dus Boursin v2.0. Het is erg simpel en erg lekker.

Je hebt zo'n 225 gram kaas nodig en het maakt niet uit wat je gebruikt, zolang het maar een mengseltje van verschillende soorten is, want de combi zacht & hard & pittig is erg lekker. Goudse oude, Parmezaan, brie, port Salut, etc – alles kan. Alleen blauwe kazen zijn wat minder geschikt. Wel lekker hoor, maar je mengsel krijgt een grijzige kleur.

Een keukenmachine is nu toch echt wel makkelijk. Ik vraag me af of je dit handmatig met een vork wel mooi fijn geprakt zou krijgen. Misschien met heel fijn raspen en/of heel goed prakken? 

Serveer de fromage fort op kamertemperatuur of laat het dus ook op temperatuur komen wanneer je het in de koelkast bewaart. Lekker met stokbrood of toastjes.

Fromage Fort

225 gr kaas (ik gebruikte hier pecorino, brie en een Goudse, oude kaas)
30 tot 60 gr roomkaas of roomboter
2 tot 4 el droge, witte wijn of droge sherry
1 teen knoflook, heel fijn gesnipperd
zwarte peper naar smaak
snuf cayennepeper of chilipoeder
eventueel: 1 el gehakte bieslook

Snijd de kaas in stukjes, of rasp harde kazen. Doe dit in de keukenmachine met 30 gr roomkaas of roomboter, en de andere ingredienten, behalve de bieslook, en vermaal het. Het ligt aan de soort kaas hoeveel roomkaas of boter je nodig hebt. Als je veel zachte soorten hebt, heb je minder roomkaas nodig. Voeg nu dus naar wens meer roomkaas of boter toe tot je een smeerbaar mengsel kan maken.
Het mengsel moet helemaal glad worden gepureerd.

Koel bewaren, maar op kamertemperatuur serveren.



10 april 2017

Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn


Ontiegelijk, onbetamelijk en verschrikkelijk lekker. Dit zou je elke dag willen eten, maar dat zou een slecht plan zijn. Het is namelijk wat eh… voedzaam. O ja, voedzaam is nou echt het juiste woord hier. :) Je maakt ze met een laagje karamelsaus op de bodem van een glaasje, daarop komt een witte chocolademousse (van 2 ingrediënten), en je topt het af met wat karamel-popcorn. Laat ik zeggen dat ook de kinderen zeer, zeer tevreden waren met deze afwisseling van hun reguliere afsluiting van yoghurt.

Ik maakte 6 glaasjes, maar het dessert is veel te machtig voor die hoeveelheid. Maak er minimaal 8 toetjes van, of zelfs 12 kleine glaasjes. Ik heb de saus al verdubbeld met het oog op meerdere glaasjes en je houdt waarschijnlijk wat over, maar de saus houd je nog prima een aantal dagen goed in de koelkast en is lekker genoeg om zo op te lepelen. Staat je dat, om onbegrijpelijke redenen, toch tegen, eet het dan op met wat vla of bij vanille-ijs. Of doop er koekjes in. Of slagroom. Of iets anders fouts dat u vast zelf ook wel kunt bedenken.

Variatie nodig? Ik dubde nog over vanillekwark in plaats van chocolademousse, en in plaats van de karamelsaus zou je misschien lemoncurd kunnen gebruiken? Bij Dille&Kamille zag ik een “gember curd”. Vast ook niet vies bij witte chocolade…



Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn
Vegetarisch, zonder gelatine en zonder rauw ei
recept voor 8 tot 12 glaasjes
bron: Eerst Koken

Begin met de saus:
250 gr suiker
250 ml slagroom
snuf zout
optioneel: een scheutje vanille-extract of een in de lengte doorgesneden vanillestokje

Doe de suiker en het zout in een kleine pan, samen met een scheutje water, en verhit het. Na een paar minuten kleurt het bruin. Wanneer het amberbruin is (niet te donker laten worden! Dat smaakt erg bitter!) giet je de slagroom er bij. Dat zal erg bruisen, maar klop de room er met een garde doorheen. Dat lijkt eerst nog nergens op, maar blijf roeren en de saus wordt vanzelf glad. Voeg nu het vanille-extract of het vanillestokje toe en laat het dan nog 3 minuten zachtjes koken. Haal dan van het vuur en laat het afkoelen. Het is erg vloeibaar als het warm is, maar wordt stroperig dik wanneer het koud is. Als je een vanillstokje gebruikte, schraap het merg er dan uit en voeg dat, samen met met stokje, toe aan de saus. Laat het stokje erin liggen tot je het gaat gebruiken. 

Nodig voor de mousse:
200 gr witte chocolade
275 ml slagroom

Verder nodig:
kant-en-klare karamel-popcorn (AH bv – die heeft een normale variant en ook een chique met gezouten karamel )

Smelt de chocolade voorzichtig au-bain-marie en zet het daarna apart om iets af te laten koelen.

Klop de slagroom redelijk stijf, met staande golfjes in de room van het kloppen. Stijver hoeft niet. Spatel de gesmolten chocolade in beetjes bij de slagroom.

Giet een beetje saus in een glaasje (je gebruikt mogelijk niet alles, afhankelijk van het aantal porties) en schep er wat mousse op. Laat dit nog zeker twee uur in de koelkast opstijven. Serveer ze met wat popcorn erop.